صحبت هاي چند شب پيش دکتر جلالي استاد فناوري اطلاعات (IT) دانشگاه علم و صنعت در برنامه "دو قدم مانده به صبح" در مورد توليد ميوه و سبزيجاتي با وزن و اندازه غير معمول، مثل توليد خيار ۲۸ کيلويي، بلافاصله در ذهنم پيوند خورد با قسمتي از فيلم Secret که مي گفت: بزرگي و کوچکي هر چيز در ذهن ماست! براي کائنات و طبيعت اندازه و مقدار فرقي نداره و هرچيزي که انسان طلب کنه، مي تونه بهش برسه. با مثال هايي از اين دست بيشتر متوجه مي شيم که واقعا بزرگ فکر کردن چه تأثيراتي مي تونه داشته باشه و چه موفقيت هايي رو مي تونه به همراه داشته باشه. خاطراتي که از زندگي آدم هاي بزرگ هم نقل مي شه، موارد متعدد از بزرگ فکر کردن اونها رو مي رسونه. مثلا چون عادت کرديم به ديدن فلان ميوه در فلان اندازه متعارف و اين از بچگي در ذهن ما شکل گرفته، ديگه کمتر کسي به فکر عوض کردن اين اندازه متعارف و اينکه اصلا مي شه يا نه مي افته!
معمولا هميشه از مزاياي تجربه صحبت مي شه اما تجربه مي تونه ضرر هم داشته باشه. مهمترين ضرر تجربه اينه که فردِ با تجربه اسير ساختارهاي ذهني و چارچوب هايي بشه که حاصل از تجربه هستن. چنين فردي فرصت حضور در عرصه هاي جديد رو از دست مي ده و قدرت ابداع و نوآوري فرد به مقدار زيادي کاهش پيدا مي کنه. در واقع اين فرد قدرت بزرگ فکر کردن رو از دست مي ده. چون هر موضوعي رو فقط در چارچوب هاي تعريف شده خودش تحليل مي کنه و نه در تمام حيطه هاي قابل بررسي و يا حتي حيطه هايي که تا به حال بررسي نشده اند و امکان نوآوري و ابداع در اونها وجود داره!
اما مطلبي که مي شه از اين موضوع استنباط کرد، علاوه بر تلاش فردي براي فراتر رفتن از ساختارهاي ذهني، اهميت پرورش و تربيت در خانواده و مدرسه و دانشگاه است. اکثر اوقات ساختارهاي ذهني که مثلا در خانواده ها شکل می گیرن، آنقدر قوي هستن که تلاش براي شکستن اين قواعد در آينده بسیار سخت می شه. تازه اگر جايي براي اصلاح اين ذهنيت ها وجود داشته باشه!
اما در پايان به قول دکتر جلالي: Think Big! Do Small! Scale Fast!
------------------------------------------------------------------------------------
پ.ن: * ديروز وقتي همه به من خنديدن، زياد ناراحت نشدم! يه جورايي نتيجه اشتباه خودم رو مي ديدم! خوشبختانه موضوع رو حل کردم!
* دکتر شيري دوره جديدي رو با عنوان "روابط عاطفي مؤثر" در دانشگاه اميرکبير برگزار مي کنند.